Endama Desteya Rêveberiya Komeleya Jinan a Rosa Dîcle Ayşegul Sayyîgît dibêje ji ber ku kujer nayên ceza kirin kuştina jinan li Tirkiyê zêde dibe.
Her wiha piştrast kir ku yekane rêya bidawîkirina li bûyerên kuştinê xurtkirina têkoşîna jinan e û birêxistinkirina wan e.
Li Tirkiyeyê kuştina jinan û mirina wan a bi guman her roj zêde dibe.
Li gorî daneyên ‘Platforma em ê kuştina jinan bisekinînin’ sala 2025’an 294 jin hatin kuştin.
Her wiha 297 jin jî bi gumanbarî mirin.
Negirtina daneyên fermî polîtîkayên bêcezahiştinê xurtir dike û li pêşiya ronîkirina mirina bi guman a jinan dibe asteng.
Endama Desteya Rêveber a Komeleya Jinan a Rosa Dîcle Ayşegul Sayyîgît derbarê mijarê de nirxandin kir.
Dîcle Ayşegul anî ziman ku kuştina jinan tenê bi saya têkoşîna tevgerên jinan tê nîşandan û wiha got:
”Eger jin li vê qadê tênekoşin, kuştina jinan wê tenê weke daneyên statîstîkî bimînin.
Sîstem hewl dide jiyana jinan tenê weke hejmarekê nîşan bide.
Halbûkî li pişt her hejmarekê jiyaneke nîvcomayî heye, birîneke civakî ya kûr û paşerojeke tinekirî heye.
Sedemên zêdebûna kuştina jinan li gel aliyên xwe yên siyasî, aborî û civakî piralî ne.
Ji talankirina keda jinê heta bi newekheviya li qada kar gelke pirsgirêk encama heman mêjî ye.
Eger ev tenê bi kodên çandî yan jî kevneşopiyê bêne vegotin, wê bê wateya veşartina rastiyê.”
Dîcle Ayşegul Sayyîgît da zanîn ku bêcezahiştin dihêle ku bûyerên kuştinê zêde bibin.
Her wiha diyar kir ku polîtîkayên bêcezahiştinê baweriya jinan a li sîstema edaletê lawaz kiriye û got:
“Gelek jin êdî pêwîstiyê pê nabînin ku tundiya lê tê kirin ragihîne, yan jî gilî bike.
Jin dema ku serî li qereqolan, dozgeriyê yan jî saziyên pêwendîdar dide, guh li wan nayê kirin.
Dema ku yê tundiyê dike hevjîn, bav an jî xizmekî din ê jinê be, hingî li feraseteke ku tundiyê rewa dike, rast tê.
Jin piştî ku bi salan têdikoşe û encamê nikare werbigire, hingî hêviyê ji sîstemê dibire.
Ev jî dike ku tundî neyê dîtin û bêhtir belav bibe.”
Dîcle Ayşegulu Sayyîgît di dawiyê de piştrast kir ku ji bo rawestandina kuştina jinan, divê têkoşîna rêxistinbûyî ya jinan mezin bibe.
