Rêber Abdullah Ocalan ji destpêka têkoşîna xwe dayî re her dem girîngî da pêşxistin, rol girtin û pêşengtiya jin di her qadên şoreşê de. Ev yek bu Wesîle ku jin pêşengtî bikin, rol û misyon bigrin û heya dawî bibin dildar û dilsozê Rêber Ocalan.
25’ê Mijdarê, Roja Tekoşîna dijî Tundiya li ser Jinan rojevek hemû civakê eleqedar dike.
Di mijara malbat, şaştî û hişmendiya çewt ku têde pergala mêrsalar veşartiye de Rêber Apo gelek lêkolîn û nirxandin kirîne.
Rêber Apo bal dikşîne ser sedema ku îro têkîlî bi jina re vegeriyaye karekterek destavêtin û destdirêjiyê û vedibêje;
“Dîroka şaristaniyê di heman demê de dîroka têkçûn û wendakirina jinê ye. Têkçûn û wendabûna jinê, li ser navê civakê ketin û wendakirineke mezin e.
Civaka zayendîparêz encama vê ketin û wendakirinê ye.
Li diyardeyeke biyolojîk a mîna têkiliya zayendî timî têkiliya desthilatdariyê bar kiriye.
Eşkere ye ku têkiliya cinsî û desthilatdarî di nava civakê de gelekî bi bandor e.
Rêber Apo eşkere dike ku pirsgirêka jin ji nerast pêdeçuna dîrokê çavkaniya xwe girtiye û ji wî demî ve li jinan pir êş daye kişandin, dide kişandin.
Di nav hemu jinan de herî zêde jî jinên Kurd û Kurdistanî ru bi ru êrîş, destdirêjî, tundutijî, revandin, firotin, kuştinê tên û xefka herî mezin jî buye şêweyê avadaniya saziya malbatê.
Rêber Apo diyar dike ku avabuna malbat, jiyanek hevbeş ya jin û mêr pêşxistin, bûna xwedî zarok ne tiştek şaşe lê ew malbat malbatekî çawa ye, têde çi tê jiyîn, rewşa jin û mêr têde çiye mijarek girîng e.
Malbatê de çiqas azadiya herdu zayendan, hurmen û rêzdarî, edalet û hevkarî heye, çiqas demokratîk e girînge.
Girtina jinê li malê ne tenê girtineke mekanî ye û heta girtîgeh jî nîne. Rewşa wê rewşeke destavêtinê ya dijwar e.
Nasnameya xwe ya ‘jintiyê’ ji dest dide, dikeve rewşeke din ku jêre tê gotin ‘pîrektî’.
Li cem mêrekî ji rêzê, li cem şivanekî serê çiyê ‘jin’ bi tenê dikare bibe ‘pîrek’. Pîrektî jî heq dide ku li ser wê her cure tesaruf bibe, bikin. Di nava vê tesarufê de kuştin jî heye, kengî bixwaze dikare bike.
