Şerê taybet bingeha xwe ji şerê çekdarî digre û bi hemû rêbazên xwe hewl dide ku neyîniyan di nava civakê de ava bike. Herî zêde bandorê li jin û ciwanan dike, kesên ku civakê bi rêve dibin tên hedefgirtin. Yek ji taybetmendiyên şerê taybet ew e ku zanistê di nava civakê tevahî de rake û li şûna wê civakeke nezan û bê zanist ava bike.
Şer di dîroka xwe de bi armanca talan, dagirkerî û diziyê hatine destpêkirin.
Gava yekemîn wê çawa bikaribe êrişê dewlemendiya erdî bike û dewlemendiya ku li ser wê axê heye bike bin desthilatdariya xwe.
Ji bo vê jî plan û projeyên êriş û şer derdixe, rêbazên dagirkirinê bi kar tîne û li gorî vê tevdigere.
Di sedsala 20’emîn de bi pêşketina teknolojiyê di şerê cîhanê yê yekemîn û duyemîn de êdî hejmara mirovên ku di şer de jiyana xwe dest didin digihîje milyonan.
Şerê taybet di nav xwe de xwedî çend xalan e.
Tişta li vir derdikeve pêşiya me ew e ku siyaseta kedxwariyê li cîhanê belav dibe û weke heq tê dîtin.
Şerê taybet bi riya hemû rêbazên xwe çand, ziman û hebûna gelan tune dike û bi xwe re şerê derûnî derdixe holê û dihêle ku mirov li şûna kedê bidin û di nava civakê de çalak bin, bê fikr û zanist bimînin.
Dewleta Tirk dixwaze bi riya şerê taybet civakê û jinan têk bibe
Ji sala 2013’an ve şerê taybet bi şêweyên cur bi cur di nava civakê de belav dibe.
Li rex vê yekê jî dewleta Tirk bi riya şerê taybet dixwaze sîxuran bi rêxistin bike.
Armanca dewleta Tirk bi rêxistinkirina sîxuran, têkbirina şoreşa gelan e û têkoşîna ku bi salan e li hemberî desthilatdariyê tê meşandin e.
Divê ku xwedîderketina li vê şoreşê, rêvberiyê, civakê û xwîna şehîdan, dest pê bike.
Kurd, Ereb, Suryan, Ermen, Turkmen û Çerkez berpirsyar in li hemberî pêşektin, nirxên madî, manewî, civakî û xirabbûnê jî.
Bikaranîna şerê taybet yek ji amûrên şerê heyî ye û bandora xwe piranî li jin û ciwanan dike.
