Hişkesaliya li Etiyopya di her warê jiyanê de bandor li zindiyan dike.
Ev bêtirî 18 mehin li hinek herêmên Etiyopya baran nabare.
Hêştir ji ber ku nikare têr xwarinê bixwe, qopikê xwe winda dike.
Li Etiyopyayê hişkesaliyek giran heye.
Li hin herêman bêtirî 18 mehin bi dilopekê jî baran nebariya ye.
Ziwatî bandoreke giran li xwezaya Etiyopyayê dike.
Bi taybetî bandorê li hêştiran dike.
Qopikên hêştiran ku heta 15 kîloyan don tê de ye û depoyeke xurekê ya rasteqîn e, ji ber ku xwarin nîne hêştir bixwe, roj bi roj biçûk dibe yan jî bi temamî ji holê radibe.
Ev yek asta ziwatî û nebûna avê radixe pêş çavan.
Li gorî rapora dawî ya panela avhewayê ya navbera hikumetan (IPCC) a Neteweyên Yekbûyî, ziwatiya li rojhilatê Afrîkayê di nava 15 salan de bi du qatî zêde bûye.
Hêştirên ku sê hefteyan bêyî xwarinê bixwe dikarin îdare bikin, bûne mexdûrê ziwatiyê ye.
Li vî welatî ku debara jiyana wan bi awayekî zêde li ser sewalkariyê ye, ev rewş weke felaketekê tê nirxandin.
Li Etiyopyayê, hêştir li gel şîr û goşt, her wiha weke amûreke barhilgiriyê jî têne bikaranîn.
Li gundê Hargududo yê li herêma Somalî ya Etiyopyayê beşeke mezin a lawirên 200 malbatên nîv koçer, ji ber ziwatiyê mirin.
Ji dawiya sala 2020’ê ve li welatên cîran taybet Somalî û Kenyayê jî qet baran nebariya.
Felaketa mirovî ya li Etiyopyayê li felakara şerê li herêma Tîgrayê zêde bû.
Saziya pêşveçûn û alîkariyê ya Emerîkayê (USAID) ji sala 2012’an û vir ve di mijara ziwatiyê de hişyariyan dike.
Li gorî lêkolîna USAID’ê, li herêmên başûr ên Etiyopyayê li gorî salên 1970’î ji sedî 15 heta 20 kêm baran dibare.
Ev yek jî dibe sedem ku qadên çandinî û sewalkarî lê têne kirin kêm dibe.
