Bi ser komkujiya Dêrsimê re 83 sal derbas bûn.. Lê hîna êş û birînên wê demê nehatine pêçan. Gullu Polat yek ji şahidên wê ne. Ew dibêje: Heta niha dewleta ti lêpirsîn nekiriye, lewra divê rastiya komkujiyê neyê jibîrkirin.
Komkujiya Dêrsîmê yek ji komkujiya herî mezin ku di navbera sala 1937 û 1938’an de pêk hat.
Li gorî jimarên fermî 16 hezar, li gorî şahidan jî herî kêm 70 hezar kes hatine kuştin.
Tevî ku 83 sal di ser komkujiyê re derbas bûye jî hîna êş nehatine jibîrkirin û derbarê komkujiya hat kirin de, tu lêpirsînek ji aliyê dewletê ve nehat meşandin.
Di komkujiya ku Seyîd Riza û hevalên wî hatin kuştin û cihê gora wan nayê zanîn, şahidên wê demê jî di nava salan de yek bi yek jiyana xwe ji dest da.
Niha kêm kesên ku şahidiya wan deman kirine mane.
Yên mane jî ji ber temen, gelek tişt nayên bîra wan û di vegotinê de zehmetiyan dikşînin.
Yek ji wan jî Gul-lu Polat a 85 salî ye.
Gullu ya li gundê Rubayik ê girêdayê Dêrsîmê dijî, di komkujiyê de bav û du apê wê tên kuştin.
Ew tevî dayîka xwe jî ji komkujiyê rizgar dibe.
Gullu diyar dike ku tevî ew di wê demê de biçûk jî bû, lê bûyer ji pêş çavên wê naçe..
Gullu anî ziman ku leşkerên Tirk bavê min tevî 25 kesî li qada gund kom kirin û ew bi komî kuştin.
Jinên ducanî zikê wan diqelaştin û dikuştin, dest jî davêtin wan.
Hin jî avêtine çemê Munzurê.
Gul-lu Polat di dawiyê de diyar kir ku ewê bimrin, lê bila gotinên wan neyên jibîrkirin û biçin pêşerojê û hêvî kir ku bila tiştên li ser komkujiyê têne gotin neyên jibîrkirin û tev bibin arşîv.
