Xerîbe Hebeş El Osman ya 40 salî koçbereke ji Serêkaniyê di nava şert û mercên zehmet de li kampa waşûkanî ya bajarê Hesekê dijî. Xerîbe da zanîn ku Ew derbasî sala 5’ê ya koçberiyê bûn û got:Bila dagirker ji bajarê me derkevin, tenê dîwarên malên me bimînin jî bes in.
Her konek çîrokek e, her çîrokek jî êşek e.
Hêviyên niştecihên hemû konan yek in, lê belê zehmetî cuda ne.
Her malbatek xwedî çîrokekê ye, lê hemû li ser vê yekê li hev dikin ku dewleta Tirk a dagirker û çeteyên wê sedema van zehmetiyan in.
Jina bi navê Xerîbe Hebeş El Osman piştî dagirkirina Serêkaniyê kocberî bajarê hesekê bê û niha jî li kampa Waşûkanî dimîne.
Ji bo ku zarokên xwe ji sermayê biparêze, malek ji heriyê ava kir.
Xerîbe El Osman derbarê zehmetiyên ku bi ware derbas bû di koçberkirina 5 sala de û wiha anî ziman:
Em derbasî sala 5’ê ya koçberiyê bûn.
Hevjînê min astengdar e.
Zivistan li pêş me ye, ji ber wê me ode ava kir, kon me ji sermayê naparêze.
Me mal û milkê xwe li dû xwe hişt, em îro bi odeyeke herî mane.
Rojane em difikirin ka malê me ka erdên me, kê bawer dikir em di vê konê de bijîn.
Xerîbe El Osman hêviyên xwe wiha têne ziman:
Em hêvî dikin ku em vegerin malên xwe, malê me ji her tiştî bihatir e, em heta bêriya miriyên xwe jî dikin û nikarin serdana gorên wan bikin.
Xerîbe El Osman di dawiya axaftinê xwe de got: Bila dagirker ji bajarê me derkevin, tenê dîwarên malên me bimînin jî bes in.
