Rûsya, Tirkiye û Îranê careke din di rêzecivînên Astanayê de li ser dijberiya herêmên Bakur û Rojhilatê Sûrî li hev kir. Aliyan, tevî ku serweriya Sûriyê binpê dikin û xaka wê dagir kirine û demografiyê diguherînin, behsa dahateyên petrola Sûriyê û parastina serweriya wê dikin.
Civîna sê-alî ya bazar û lihevkirinan, Tirkiyê, Rûsya û Îranê li Astanayê ti encama weke yên berî xwe, bi xwe re neanî.
Aliyan, tenê daxuyaniyên siyasetên berovajîkirina rastiyê û dûrî armanc û tevgera wan di Sûriyê de dan.
Ev siyaseta wan jî, weke spîbûna berfê di van salên aloziya Sûriyê de diyar bû.
Enqera, Tehran û Moskoyê, daxwaz kir ku dahatên petrolê li Bakur û Rojhilatê Sûrî, ji hikumeta Şamê re bin.
Ev yek di daxuyaniya bidawîkririna gera 15. a civînên Astanayê derbarê Sûriyê de, li Soçî derket.
Aliyên Astanayê yên ku di 10 salên aloziyê de, Sûriyê û gelê wê ji bo berjewendiyên xwe bi kar anîn û demografiya herêmê guhertin, idîya parastina serweriya dewletê û yekîtiya xaka wê kir.
Hersê aliyên peymanan bi gotina “Em di têkoşîna li dijî planên parçebûnê yên li paş çemê Firatê ku yekîtiya Sûriyê qels dike de”, careke din li ser dijberiya gelê Kurd û gelê Bakur û Rojhilatê Sûriyê li hev kir.
Tirkiyê, Rûsya û Îranê her tim gelê Kurd bi hewldana parçebûnê tawanbar dikin, di wextekê de ku her û her rayedarên gelê Kurd teqeziyê bi yekîtiya xaka Sûriyê dikin û hewl didin yekîtiya xak û gel biparêzin.
Lê dewleta Tirk a dagirker beşine mezin ên xaka Sûriyê dagir kirine û li wir ziman, al û pereyên xwe ferz kirine.
Tevî ku artêşa Tirk a dagirker serweriya dewleta Sûriyê binpê dike û komên Îranê li gelek herêmên Sûriyê bi cih bûne jî, lê hersê aliyên peymanan behsa serweriya welêt û yekîtiya xaka wê dikin.
Ji bo asêgeha çeteyên Tirkiyê ya herî mezin li Sûriyê jî, hersê welatan behsa agirbesteke mayînde li Idlibê nekir û rê li ber egeriyên zêdekirina êrîşan vekirî hiştin, ew jî bi behaneya “rûbirûbûna terorê” bakur-rojavayê Sûriyê…
Dibe ya balkêş di van civînên vala vala de, tenê ev be, ku mukur tên dewleta Tirk, dagirker e û terorê tîmar dike.
