Krîza xurekê li ber derî ye.
Ji ber şer, şertên hewayê û enflasyonê bihayê xurekan zêdetir dibe.
Nan ji bo parastina îstîkrara cîhanê yek ji tişta herî girîng e.
Ev hêmana girîng, bi awayekî xeternak roj bi roj bihatir dibe.
Ji ber şer, şertên hewayê û enflasyonê bihayê xurekan zêdetir dibe.
Gelek welat hewl didin kontrola îxracatê bikin û bi tenê ev jî pirsgirêkê girantir dike.
Li gorî daneyên ku New York Tîmesê serê vê mehê belav kiriye, ji dema şerê li Ukraynayê û vir ve herî kêm 43 tevdîrên parastinê hatine kirin.
Astengiyên ji aliyê Rûsya û mutefîka wê Belarûs, qedexeya îxracata dohnê palmiyeyê ya Endonezyayê û qedexekirina îxracata gubreyan a li Çînê jî di nav van tiştan de cih digirin.
Hindistanê jî diyar kir ji ber germa hewayê wê îxracatê qedexe bike û ji ber vê bihayê genim roja Duşemê gelekî zêde bû.
Di nava hefteyê de buhayê genim ji her demê bêhtir zêde bû.
Buhayê genim, ji ber ku Hindistanê ji bo ewlekirina pêwîstiyên xwe qedexe danî ser firotina ji derve re (îxracat), bêhtir zêde bû.
Hindistan ne yekane welat e ku ji bo parastina berjewendiyên xwe yên neteweyî polîtîkayeke bi vî rengî dimeşîne.
Ji destpêkirina şerê Ûkraynayê ve, 12 welatan biryar dan ku ambargoya îxracatê deyne ser madeyên çandiniyê.
Endonezya ku hilberînerê herî mezin ê cîhanê yê rûnê palmê ye, meha Nîsanê firotina rûnê gihayê hemû rawestand.
Arjantîn, Belarûs, Kazakistan, Macaristan, Romanya, Sirbistan û Tirkiyeyê jî firotina zad kêm kirin.
Hin welatên din ên mîna Fasê jî firotina zebze û fêkiyan qedexe kir.
Welatên ku ambargo danîn, bi vî rengî dixwazin li ber zêdebûna buhayan rabin û bersivê bidin pêwîstiya nifûsa xwe.
Hindistan, Çîn, Bangladeş û Pakistan bûn welatên destpêkê ku herî zêde ketin bin bandora ambargoya Endonezyayê.
Li Îran an jî Sûdanê, ji ber zêdebûna bihayê nan, çalakiyên şermezarkirinê destpê kirin.
Li Îranê rojên dawî li dijî bihabûnê çalakiyên şermezarkirinê têne lidarxistin.
Ji ber ku Rûsya û Çînê îxracata zibil sekinandine, tê payin ku xela girantir bibe.
