Piştî kuştina Qasim Sileymanî aloziya di navbera Emerîka û Îranê de derbasî qonaxeke xeter bû.
Lê tevî gefên ku hatin xwarin û êrîşa Îranê ya li dijî baregehên Emerîkî, wer xuya dike ku herdu alî jî naxwazin asta aloziyê dijwar bikin.
Piştî êrîşa Îranê ya li dijî baregehên Emerîkî yên li Iraqê tirs û fikar hebûn ku aloziya di navbera herdu aliyan de derbasî qonaxeke dijwar bibe û bi vê yekê rewşa şer ya li Rojhilata Navîn xetertir bibe.
Lê belê piştî êrîşê Wezîrê Derve yê Îranê Cewad Zerîf ragihand ku ew bi vê êrîşê razî dibin û naxwazin şer gurtir bikin.
Li aliyê din ve Cîgirê serokê Emerîkayê Mike Pence ragihand ku agahiyên wan ên îstixbaratî hene ku Îran daxwaz ji komên xwe yên çekdar kiriye ku li dijî baregehên Emerîkî ti êrîşan pêk neynin.
Pence kêfxweşiya xwe ya ji bo vê yekê anî ziman û hêvî jî kir ev bibe destpêka çareseriyê.
Emerîka derbarê kuştina Qasim Sileymanî de nameyek ji Konseya Ewlekariya Navdewletî re şandibû û diyar kiribû ku ji ber ku Sileymanî li dijî baregehên Emerîkî plana êrîşan dikir, wan mafê parastina rewa bikar aniye.
Tevî vê jî Emerîka di nameyê de diyar kiribû ku, ji bo parastina aştî û ewlehiya navdewletî ew amade ye ku bê şert û merc bi Îranê re danûstandinan bike.
Li qada Iraqî jî hewldanên kêmkirina dijminahiya Emerîkî û Îranî hene.
Piştî êrîşên Îranê, Serokê Şî’î Muqtede El-Sedir jî ragihand ku alozî bidawî bû û bang li komên çekdar kir ku bi berpirsyarî tevbigerin û ti êrîşan pêk neynin.
Derbarê aloziyê de herî dawî Serokê Emerîkayê Donald Trump got: “Em êrîşa Îranê lêkolîn dikin û em ê cezayên nû li Îranê ferz bikin.”
Trump ê ku berî hilbijartinên 2020’an dixwaze dengên xwe zêde bike, xwest ji vê rewşê sûdê werbigire û got, “Kuştina Suleymanî û Bexdadî bi fermanên min pêk hatin.”
Dibe ku di çend rojên pêş de ev alozî ber bi çareseriyê ve biçe, lê pirs ew e kê ji vê aloziyê bêhtir sûd wergirt?
Emerîkaya ku idîa dike ku ew ji Suleymanî xilas bû, yan jî Îran a ku miletê wê, tevî kuştina 1500 xwepêşanderan, êdî nema pirsa nirxê benzînê dike?
Tevî her tiştî jî herdu alî dizanin ku hebûna yekî ji wan bêyî yê din nabe.
