“Em bêriya cejnan dikin.”
Bi gotinên teje û dagirtî rewşa xwe tînin ziman.
Koçberên li kampeke herêma Taiz ya Yemenê dibêjin, qet cejin ne hat pîrozkirin.
Ne ji bo zarokan ne jî ji bo mezinan.
Cejinê kampa Taiz ji bir kiribû.
Ev der kampeke li herêma Taize dikev ye.
Li vê kampê bi sedan koçberên ku ji ber şerê li welat rûdayî bicih bûne.
Lê ya diyar li vê kampê qet hewa û atmosfera cejnê nîne.
Koçberên li vir jî vê yekê ji dil hîs dikin.
7 salin, li welat qet şer nerawestiyane.
Ev yek bûye sedema ku bi milyonan kes koçber bibin.
Koçber dibêjin beriya werin li nava kampê rewşa wan gelek nebaş bû.
Şer û hilweşîna aboriya li welat bûye sedema ku hejarî û bêçaretiya li welat bigihêje asta herî jor.
Her wiha gelek kes jî di nava bêçaretiyê de hişt.
Fatma Elî Ebdulah yek ji van koçberên li kampê ye.
Weke gelek rojên din, îro jî weke ku cejin qet tineye.
Mîna rojên din bi bêdengî derbas dibe.
Ew pîrozbahî û rêûresmên berê li vê kampê nîne.
Em nikarin vê yekê jî bikin, ji ber ku di destê me de tiştek nîne.
Koçberê binavê Waddah Elî Seîd jî heman tiştan tîne ziman û pirsên xwe dike.
Li kampê ti pîrozbahî nîne.
Ji bo zarokan tiştek ne hatiye kirin…
Ne cil, ne leyîstok û ne jî diyarî.
Heta serdanên malbatan jî nîne.
Ji ber serdan jî nîne, hinek kes xwe di konê xwe de xwe vedişêrin.
Gelo wê ji hevre diyariyên çawa bibin?
Tiştek di destê wan de nîne.
Ji ber wê yekê li kampê ti pîrozbahiyên cejnê nîne.
Ji Îlona 2014’an ve ji ber aloziya li welat şer derketiye û ev yek heta roja îro dewam dike.
Hêzên Husî bi piştevaniya Îranê û artêşa Yemenê jî bi ya Erebîstana Siûdî û Îmaratê şerê hev dikin.
Krîza li welat bû sedema Netewên Yekbûyî bikeve alarmê.
Lê heta niha vê yekê jî nekariya aramiya li welat pêk bîne.
Nêzî 16 milyon Yemenî pêwistiya xwe bi alîkariyê heye.
